Στις 27 Ιανουαρίου 1945 απελευθερώθηκε από τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου στο έδαφος της σημερινής Πολωνίας. Από το 2005, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η 27η Ιανουαρίου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από τους Ναζί κατά τον Β? Παγκόσμιο Πόλεμο, με σκοπό την αφύπνιση της κοινωνίας ώστε να μην επαναληφθούν ξανά όσα βίωσε η ανθρωπότητα την περίοδο του Ναζισμού.
Οι Εβραίοι της Ευρώπης υπήρξαν τα κύρια θύματα του ναζιστικού ρατσισμού και στο πλαίσιο της εφαρμογής του πολιτικού σχεδίου «Τελική Λύση», εξοντώθηκαν έξι περίπου εκατομμύρια Εβραίοι. Αθώοι πολίτες της Γερμανίας, της Πολωνίας, της Γαλλίας, της Ουγγαρίας και ανάμεσά τους, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες Εβραίοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά, βρήκαν τον θάνατο στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μοναδικό τους «παράπτωμα» το διαφορετικό θρήσκευμα.
Στην επέτειο μνήμης του Ολοκαυτώματος στο σχολείο μας έλαβε χώρα η προβολή ντοκουμέντων, αποσπάσματα από φίλμς που πάρθηκαν όταν οι σύμμαχοι απελευθέρωσαν τα στρατόπεδα θανάτου καθώς και μαρτυρίες επιζώντων του Άουσβιτς Ελλήνων Εβραίων.
Οι μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας παρακολούθησαν την προβολή και στη συνέχεια ακολούθησε μικρής διάρκειας διάλογος προβληματισμού και σκέψεων για τη σημασία των ηθικών ζητημάτων που προκύπτουν από το ολοκαύτωμα και τη σύνδεσή του με αντίστοιχα σύγχρονα προβλήματα, όπως ο ρατσισμός, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις σύγχρονες κοινωνίες, η ρητορική του μίσους και ο αντισημιτισμός.
Η γνώση και η μνήμη των στρατοπέδων θανάτου είναι οικουμενική μνήμη. Αποτελεί το δικό μας όπλο ενάντια στον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τις προκαταλήψεις.
Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχε ο εκπαιδευτικός κ. Καλύβας Βασίλειος